Miał wrażenie, że była przy nim, niemal czuł delikatny zapach jej różanego pudru i bezpieczeństwo, którym niczym ciepłą kołdrą otulała go każdej nocy.
- Coriolanus Snow wspominający swoją matkę
Pani Snow była żoną Crassusa Snowa i matką Coriolanusa Snowa. Mieszkała w Kapitolu i została członkinią rodziny Snow poprzez małżeństwo.
Biografia[]
Pani Snow zakochała się w Crassusie Snowie, wmówiwszy sobie, że da jej wolność i miłość. Urodziła syna, Coriolanusa, i często śpiewała mu kołysanki o miłości przed snem. Około pięć lat później, krótko przed Mrocznymi Dniami, ponownie zaszła w ciążę — tym razem spodziewała się z dziewczynki.
Śmierć[]
Podczas pierwszego intensywnego nalotu rebeliantów, kilka miesięcy po wybuchu wojny, zaczęła rodzić, lecz atak sparaliżował miasto i nie zdołała dotrzeć do szpitala. Pani Snow prawdopodobnie doznała krwotoku wewnętrznego. Choć kucharz Snowów i Panibabka próbowali zatamować krwawienie, nie zdołali jej uratować. Dziecko również nie przeżyło.
Puderniczka pani Snow w Igrzyskach śmierci: Balladzie ptaków i węży.
Puderniczka[]
Po jej śmierci Coriolanus trzymał srebrną puderniczkę swojej matki w szufladzie nocnego stolika i wdychał różany zapach jej proszku, co ukajało go w trudnych chwilach.
Puderniczkę tę pożyczył później Lucy Gray Baird, aby pomóc jej zwyciężyć w 10. Głodowych Igrzyskach. Puderniczka posłużyła dziewczynie do przechowywania trutki na innych trybutów. Ostatecznie zwrócono ją Coriolanusowi.
Wygląd[]
Była ładną kobietą, miała młodzieńczy wygląd, który często sprawdzała w swoim srebrnym lusterku. Pani Snow nosiła też torebkę, a dzięki pachnącemu pudrowi w jej puderniczce zawsze unosił się wokół niej zapach róż. Panibabka mówiła, że Coriolanus ma bladoniebieskie oczy swojego ojca, ale w głębi duszy chłopiec wolałby odziedziczyć oczy po matce, co sugeruje, że pani Snow nie miała niebieskich oczu.
Adaptacja filmowa[]
Panią Snow można dostrzec na zdjęciu, które stoi na biurku jej syna w Igrzyskach śmierci: Balladzie ptaków i węży. Miała długie brązowe włosy i pomarańczowy szalik narzucony na ramiona.
Charakter[]
Pani Snow była uważana przez Strabo Plintha za "prawdziwą damę" - zawsze była dla niego życzliwa, pomimo jego pochodzenia. Była ładna, ale potrafiła być banalna. Według Highbottoma wmówiła sobie, że Crassus Snow ofiaruje jej wolność i miłość oraz wydawała się wiecznym dzieckiem ze względu na swój młody wiek. Pani Snow została również opisana jako "zbyt delikatna na ten świat". Lubiła muzykę.