Mags Flanagan była zwyciężczynią 11. Głodowych Igrzysk z Dystryktu 4. Była również trybutką podczas 75. Głodowych Igrzysk oraz mentorką Haymitcha Abernathy'ego podczas 50. Głodowych Igrzysk oraz Finnicka Odaira podczas 65. Głodowych Igrzysk.
Biografia[]
Mags w młodości.
11. Głodowe Igrzyska[]
W wieku 16 lat Mags została wylosowana do udziału w 11. Głodowych Igrzyskach, które wygrała. Podczas Igrzysk głównym pragnieniem Mags była ochrona partnera z dystryktu. Jej umiejętności posługiwania się haczykami na ryby i inne zdolności, które nabyła, mieszkając w Dystrykcie 4, prawdopodobnie odegrały rolę w jej zwycięstwie. Była pierwszą zwyciężczynią, która wyruszyła w Tournée Zwycięzców, ponieważ zwycięzcy przed nią byli po prostu transportowani z powrotem do domu po wygranej. Była również prawdopodobnie pierwszą zwyciężczynią, która przeniosła się do nowopowstałej Wioski Zwycięzców, a także pierwszą, która otrzymała symboliczną nagrodę pieniężną za zwycięstwo, ponieważ oba pomysły zostały po raz pierwszy wdrożone podczas 11. Głodowych Igrzysk.
Między igrzyskami[]
Mags w latach po swoim zwycięstwie pełniła rolę mentorki dla trybutów z Dystryktu 4. Początkowo nie pytała trybutów o to, czego chcą, ponieważ wydawało się oczywiste, że chcą przeżyć. Później jednak zaczęła pytać trybutów o ich pragnienia, ponieważ sama pragnęła chronić swojego partnera z dystryktu.
W pewnym momencie po igrzyskach wyszła za mąż, ponieważ nosiła obrączkę na lewej ręce. Nie wiadomo, kim był jej mąż ani czy miała dzieci.
50. Głodowe Igrzyska[]
Mags została wyznaczona na mentorkę dla trybutów z Dystryktu 12 wraz ze zwyciężczynią Dystryktu 3, Wiress, ponieważ Dystrykt 12 nie posiadał żyjącego zwycięzcy, który mógłby mentorować swoich trybutów. Spotkała się z trybutami po Paradzie Trybutów i od razu przytuliła Haymitcha Abernathy'ego, wiedząc, że śmierć Louelli McCoy była dla niego ciosem. Gdy Haymitch zaczął się uspokajać, kazała mu się wykąpać i zamówiła zupę fasolową na golonce, aby go pocieszyć. Następnego dnia Mags zapytała trybutów, jakie jest ich pragnienie na igrzyskach, mówiąc, że jej była ochrona partnera z dystryktu. Poradziła im, aby szukali wskazówek dotyczących areny na stanowiskach treningowych.
Kiedy Lou Lou została sprowadzona jako sobowtórka, aby zastąpić Louellę, Mags zaproponowała jej gulasz. Natychmiast zorientowała się, że Lou Lou pochodzi z Dystryktu 11 po jej reakcji na chleb z owego dystryktu, i położyła ją spać. Zachęcała trybutów do kontynuowania sojuszu z nowicjuszami.
Mags pomagała trybutom w przygotowaniach do wywiadów. Kiedy Drusilla Sickle zdenerwowała Lou Lou, Mags zabrała ją do sypialni i zajęła się jej uchem, które zaczęło krwawić z powodu implantu. Dała lody truskawkowe Proserpinie Trinket, Vitusowi i trybutom z Dystryktu 12.
Podczas igrzysk wspierała Haymitcha i Maysilee Donner, wysyłając im wartościowe prezenty m.in garnek zupy fasolowej na golonce, aby przypomnieć im, że nie są osamotnieni na arenie.
Po zwycięstwie Haymitcha ona i Wiress były torturowane za swój udział w rebelii, przez co Mags została przykuta do wózka inwalidzkiego.
65. Głodowe Igrzyska[]
Podczas 65. Głodowych Igrzysk pełniła funkcję mentorki Finnicka Odaira, który w wieku 14 lat został najmłodszym zwycięzcą w historii igrzysk. Możliwe, że była również mentorką Annie Cresty lub przynajmniej odegrała rolę w jej szkoleniu/przygotowaniach do roli potencjalnego zawodowca w 70. Głodowych Igrzyskach. Annie również została zwyciężczynią swoich Igrzysk.
Mags zgłaszająca się za Annie podczas dożynek.
75. Głodowe Igrzyska[]
Mags zgłosiła się na ochotniczkę do 75. Głodowych Igrzysk na miejsce Annie Cresty, stając się trybutką u boku Finnicka Odaira, którego mentorowała podczas 65. Igrzysk Głodowych i którego praktycznie wychowała. Wydawała się przemiłą kobietą. Bełkotała za każdym razem, gdy się odzywała; Katniss uważała, że przyczyną był prawdopodobnie udar. Podczas treningu przed Trzecim Ćwierćwieczem Poskromienia Katniss obserwowała, że Mags mogła pochwalić się umiejętnością robienia haczyków na ryby z niemal wszystkiego. Ta umiejętność, w połączeniu z faktem, że zgłosiła się na ochotnika, by zająć miejsce Annie Cresty, sprawiły, że Katniss zapragnęła, aby Mags była jedną z jej sojuszniczek na arenie.
Wywiad[]
Podczas wywiadów w filmowej adaptacji miała na sobie turkusową sukienkę, sięgającą kostek. Górna połowa była jaśniejsza i ozdobiona brokatem, a dolna – ciemniejsza i bardziej matowa. Po ostatnim wywiadzie dołączyła do pozostałych zwycięzców w geście buntu przeciwko Kapitolowi.
Mags na arenie.
Na arenie[]
Podczas Ćwierćwiecza Poskromienia Mags dołączyła do sojuszu z Katniss i Peety Mellarka. Przez większość czasu była noszona przez Finnicka, ponieważ nie była w stanie chodzić zbyt szybko. Finnick i Mags zostali odrzuceni, gdy Peeta wpadł na pole siłowe. Kiedy Katniss rzucała orzechami w pole siłowe, aby ustalić jego położenie, Mags zjadła ich garść. Katniss była zaniepokojona, ponieważ nie wiedzieli, czy orzechy są trujące, ale Finnick wierzył, że kobieta wie, co robi. Wraz z Finnickiem splatała przedmioty z dużych, ostrych źdźbeł trawy, podczas gdy Katniss polowała na jedzenie i szukała wody. Kiedy wróciła, zobaczyła, że zbudowali chatę i zrobili kosze. Mags była głęboko zasmucona, gdy zobaczyła na niebie twarze poległych trybutów, co sugeruje, że była blisko z niektórymi z ofiar. Kiedy sponsorzy przysłali sączek, zastanawiała się, do czego może służyć. Katniss zapytała, czy mogłaby nim łowić ryby, jednak Mags zaprzeczyła. Ani ona, ani Peeta nie byli zaniepokojeni dźwiękiem dwunastu uderzeń rozbrzmiewających w nocy, ponieważ tak mocno spali.
Śmierć[]
Portret Mags na niebie.
Mags zmarła drugiego dnia Ćwierćwiecza Poskromienia. Kiedy aktywował się sektor z trującą mgłą, Finnick niósł ją, gdy spała. Kiedy mgła uszkodziła nogi Peety i uniemożliwiła mu chodzenie, Katniss niosła Mags, ponieważ nie była w stanie pomóc Peecie. Jednak Katniss również została zraniona przez mgłę, a Finnick nie był w stanie nieść Peety i Mags. Zdając sobie sprawę, że wszyscy zginą, jeśli nie przyspieszą, Mags pocałowała Finnicka i poświęciła się, wchodząc prosto w mgłę, aby Finnick, Katniss i Peeta mogli uciec i przetrwać. Mags "padła na ziemię w upiornym tańcu" i tym samym zajęła 15. miejsce. Finnick spędził kilka godzin w nocy, opłakując ją. Finnick jednak na głos nie wspomniał o jej śmierci, która była prawdopodobnie dla niego zbyt bolesna, aby z kimkolwiek o niej rozmawiać.
Kiedy Johanna Mason stwierdziła, że Mags była niemal członkiem rodziny dla Finnicka, Katniss miała ogromne wyrzuty sumienia. Później okazało się, że Mags była częścią większego sojuszu, którego celem było utrzymanie Peety i Katniss przy życiu.
Wygląd[]
Mags była siwą, kulejącą staruszką, która poruszała się o lasce. Miała tylko kilka zębów. Bełkotała z regionalnym akcentem, przez co dość trudno było się z nią porozumieć. Ważyła nie więcej niż trzydzieści parę kilogramów.
Charakter[]
Mags i Finnick.
Haymitch zauważył, że Mags była życzliwą, bezinteresowną i bardzo odważną kobietą, a także była pragmatyczna. Zgłosiła się na ochotnika, by uratować Annie, wiedząc, że ta nie przeżyje na arenie, i dobrowolnie skazała samą siebie na śmierć, gdy okazała się ciężarem dla Finnicka, Katniss i Peety, którzy uciekali przed trującą mgłą. Bez wahania poświęciła się, by ich chronić i umożliwić im przetrwanie (i pomoc rebelii). Nie sposób było jej nie lubić.
Bardzo kochała Finnicka i Annie - go praktycznie wychowała, będąc jego mentorką i prawdopodobnie opiekowała się również Annie. Szybko zaprzyjaźniła się z Katniss, która podziwiała ją za jej odwagę i bezinteresowność.
Zdolności[]
Mags potrafiła robić haczyki na ryby ze wszystkiego i tak dobrze wyplatać koszyki, że nie przeciekały.
Etymologia[]
Imię Mags pochodzi od greckiego imienia Margaret, które oznacza perłę. Podobnie jak imiona innych postaci jej imię jest związane z przemysłem jej rodzinnego dystryktu - rybołówstwem i morzem.
Ciekawostki[]
- Mags jest jedną z czterech postaci występujących w oryginalnej trylogii, które żyły przed rozpoczęciem Głodowych Igrzysk, mając pięć lat w momencie ich rozpoczęcia. Pozostałymi postaciami są Coriolanus Snow, Tigris i Clerk Carmine Clade.
- Mags jest o rok młodsza od Lucy Gray Baird, deuteragonistki Ballady ptaków i węży. Wygrała igrzyska rok po Lucy Gray, a obie miały szesnaście lat w momencie swoich zwycięstw.
- Mags była najstarszą trybutką, która brała udział w Głodowych Igrzyskach – podczas 75. Głodowych Igrzysk miała 80 lat.
Galeria[]
