Haymitch Abernathy był drugim i jedynym żyjącym zwycięzcą Głodowych Igrzysk w Dystrykcie 12 przez 23 lata, wygrywając Drugie Ćwierćwiecze Poskromienia, zanim Katniss Everdeen i Peeta Mellark, którym mentorował, wygrali 74. Głodowe Igrzyska. Pracował potajemnie z Dystryktem 13 i innymi zwycięzcami, aby wzniecić Drugą Rebelię. Haymitch to główny bohater powieści Wschód słońca w dniu dożynek.
Biografia[]
Wczesne życie[]
Haymitch Abernathy urodził się 4 lipca, w dniu dożynek 34. Głodowych Igrzysk. Mieszkał w Złożysku w Dystrykcie 12 wraz z matką i młodszym o sześć lat bratem, Sidem Abernathym. Jego ojciec zginął w pożarze kopalni węgla, gdy był młody. W czasie Drugiego Ćwierćwiecza Poskromienia spotykał się z Lenore Dove Baird. Haymitch pomagał w utrzymaniu rodziny, wykonując dorywcze prace dla ludzi z Dystryktu 12, a także pracując dla Hattie Meeney, nielegalnej bimbrowniczki. Co roku pobierał trzy astragale, aby wyżywić swoją rodzinę, przez co podczas 50. Głodowych Igrzysk miał dwadzieścia wpisów.
Drugie Ćwierćwiecze Poskromienia[]
Haymitch miał 16 lat podczas 50. Głodowych Igrzysk. Zasady Drugiego Ćwierćwiecza Poskromienia nakazywały podwojenie liczby trybutów z dystryktów. Podczas dożynek Haymitch obserwował, jak Louella McCoy, Maysilee Donner, Wyatt Callow i Woodbine Chance zostali wylosowani. Woodbine podjął próbę ucieczki po tym, jak jego imię zostało wyczytane, na skutek czego został zastrzelony. W takim wypadku konieczne było wybranie nowego trybuta na jego miejsce, a stając w obronie swojej dziewczyny Haymitch przypieczętował swój los i został wskazany na trybuta przez Drusillę Sickle. W czasie tych Igrzysk nie było żadnych żyjących zwycięzców z Dystryktu 12, więc Haymitch i pozostali trybuci z Dystryktu 12 byli mentorowani przez Mags Flanagan i Wiress.
Podróż i przybycie do Kapitolu[]
Po dożynkach Haymitch mógł pożegnać się z matką i młodszym bratem, ponieważ Plutarch Heavensbee potrzebował nagrań przedstawiających ich "łzawe pożegnanie". Pozostawił członkom rodziny wszystkie swoje rzeczy z wyjątkiem krzesiwa podarowanego mu na urodziny przez Lenore Dove, które nosił na szyi jako talizman. On i inni trybuci zostali następnie eskortowani przez Plutarcha i Drusillę do pociągu trybutów. Haymitch i Louella McCoy, pocieszali się nawzajem i zawarli sojusz ze względu na swoją bliską relację - byli sąsiadami w Złożysku. Wahali się, czy przyjąć do swojego sojuszu Wyatta i Maysilee, ponieważ dziewczyna miała reputację snobki oraz uchodziła za upartą, podłą i arogancką osobę.
Podczas podróży byli obsługiwani przez Plutarcha i Tibby'ego, pracownika pociągu. Po oburzeniu Maysilee, która zganiła obu za podawanie Louelli jedzenia na zwykłym talerzu i bez srebrnych sztućców, ich obsługa poprawiła się. Po lunchu Plutarch pokazał grupie swój segment filmu, który osobiście zmontował dla kapitolińczyków. Odniósł się do swojego strategicznego pominięcia zakłóceń podczas dożynek i przedstawienia trybutów jako atrakcyjnych i nieustraszonych - porównał swoją strategię do dobierania kart z talii, aby im pomóc. Haymitch zdał sobie sprawę, że są zabawką dla Plutarcha i całego Kapitolu; mieli serwować tylko za rozrywkę, a tak naprawdę wciąż byli kontrolowani. Chłopak postanowił przyjąć postawę wyższości, więc gdy Tibby i Plutarch przynieśli mu tort urodzinowy, odmówił zjedzenia go. Był również wdzięczny, że żaden z pozostałych trybutów z Dwunastki nie zdecydował się pobłażać pracownikom Kapitolu i był pod wrażeniem, gdy Maysilee otwarcie wyśmiała Drusillę i postawiła się kobiecie, która patrzyła na całą czwórkę z góry.
Relacje między trybutami z Dwunastki zaczęły się ocieplać, jednak mimo to Louella obudziła Haymitcha w środku nocy, aby powiedzieć mu, że nie chce Wyatta na sojusznika, ponieważ jest on bukerem, a jego rodzina słynie z przyjmowania zakładów przed losowaniem oraz podczas Igrzysk. Haymitch zgodził się pozostać jej jedynym sojusznikiem, choć następnego dnia oboje odkryli, że zarówno Wyatt, jak i Maysilee podsłuchali ich rozmowę. Pomimo wszystkich uraz cała czwórka trzymała się blisko siebie po przybyciu do Kapitolu. Gdy wyszli z pociągu, zostali zakuci w kajdanki, a następnie przetransportowani do Akademii. Tam zostali podzieleni na mężczyzn i kobiety oraz poddani procedurze odkażania. Po tym etapie Haymitch poznał swój zespół stylistów, Proserpinę Trinket i Vitusa, którzy byli studentami Uniwersytetu Kapitolu, a metamorfoza trybutów była ich zadaniem na zaliczenie. Następnie wszyscy trybuci zostali przebrani w kostiumy na Paradę Trybutów, które nawiązywały kolorami i motywami do rodzimych dystryktów.
Parada Trybutów[]
Podczas Parady Trybutów Haymitch i pozostali trybuci z Dystryktu 12 nosili stroje górników. Z powodu wybuchu fajerwerków, wywołanego przez widownię z Kapitolu, konie ciągnące rydwan Dystryktu 12 spłoszyły się, co doprowadziło do szaleńczej jazdy. Haymitch chciał ochronić Louellę, ale sam z trudem utrzymywał się na rydwanie. Ostatecznie ich rydwan zderzył się z rydwanem Dystryktu 6, wyrzucając Haymitcha i Louellę w powietrze. Dziewczynka wyciągnęła do niego rękę w chwili, gdy ich rydwan się zawalił. Leżąc w kałuży krwi, Haymitch pogodził się z myślą o śmierci jeszcze przed wejściem na arenę, zanim zorientował się, że krew należy do Louelli, a nie do niego. Haymitch porównał ją do martwego pisklęcia kosogłosa, które kiedyś znalazł wraz z Lenore Dove. Zaczął uciekać wraz z ciałem Louelli na rydwanie Dystryktu 1, aby zanieść ją do Prezydenta Snowa. To właśnie ten gest przyciągnął uwagę innych trybutów, potencjalnych sponsorów i — co gorsza — samego prezydenta Snowa. W stajni, po Paradzie, podszedł do niego Ampert Latier, dwunastoletni trybut z Dystryktu 3, który zaprosił go do rozwijającego się sojuszu.
Trening[]
Haymitch, Maysilee i Wyatt zostali odprowadzeni do swoich kwater, gdzie po raz pierwszy spotkali swoje mentorki – Mags i Wiress. Mags pocieszała Haymitcha, kiedy ten płakał z powodu śmierci Louelli. Następnego ranka, przy śniadaniu, mentorki zapytały ich, czego chcą – wszyscy odpowiedzieli, że chcą umrzeć szybko, bez niepotrzebnego bólu i widowiska, które mogłoby zranić ich rodziny. Haymitch dodał ostrożnie, że chciałby pokazać publiczności, że trybuci są ludźmi, by tym samym przekonać ich do zakończenia Igrzysk.
Szkolenie do 50. Głodowych Igrzysk odbywało się na sali gimnastycznej Akademii. Mags i Wiress zachęcały Haymitcha, Maysilee i Wyatta do szukania sprzymierzeńców i próby wydedukowania, jak będzie wyglądać tegoroczna arena. Początkowo cała trójka trzymała się razem, lecz z czasem rozdzielili się, aby zaczęli nawiązać kontakt z innymi trybutami. Podczas jednej z sesji przy stanowisku do rzucania nożami, Haymitch i kilku innych trybutów stało się uzbrojonych przy minimalnej ochronie Strażników Pokoju. Wszyscy byli gotowi do walki, jednak czar prysł, gdyż musieli oddać broń trenerce. Będąc świadkiem całego zajścia, Plutarch zapytał Haymitcha i Ringinę, dlaczego nic nie zrobili i czemu się podporządkowują. Haymitch odpowiedział, że nikt z nich nie chce skończyć jako trup.
Następnie Haymitch podszedł do stanowiska Beetee’ego Latiera, zwycięzcy i mentora z Dystryktu 3 oraz ojca Amperta. Beetee wyjaśnił mu, że prezydent Snow ukartował wylosowanie jego syna, by ukarać Beetee’ego za próbę sabotażu systemu komunikacji w Kapitolu. Beetee nauczył Haymitcha, jak zrobić baterię z ziemniaka jako część treningu na jednej ze stacji, oraz podczas ich potajemnej rozmowy poruszył temat planu zniszczenia areny. Gdy Haymitch odchodził, Beetee skrycie podarował mu torebeczkę z monetami i gwoźdźmi, które były częścią ich rebelianckiego planu.
Podczas reszty szkoleń Haymitch starał się zebrać jak najwięcej sprzymierzeńców do sojuszu Amperta oraz wspierał trybutów, którzy byli prześladowani przez zawodowców.
Po jednej z sesji treningowych Haymitch został jednak zaprowadzony do rezydencji Plutarcha Heavensbee, gdzie spotkał Snowa. Ten przybył w opłakanym stanie po zjedzeniu zatrutych ostryg, których użył do zamordowania mistrza Parady Trybutów w ramach odwetu za katastrofalny przebieg wydarzenia. Plutarch i Haymitch musieli się nim zająć, podając mu chleb i mleko, choć Haymitch początkowo wypił część mleka za jego plecami, by przedłużyć cierpienie prezydenta jako formę protestu. Gdy Snow odzyskał siły, rozmawiał z Haymitchem o Trupie, ich zwyczajach nadawania imion i pochodzeniu jego krzesiwa, które przedstawiało ptaka i węża oraz praktycznie zmusił chłopaka do ujawnienia imienia swojej dziewczyny. Prezydent poinformował Haymitcha, że los jego matki, brata oraz Lenore Dove zależy od jego zachowania. Na koniec ujawnił też istnienie sobowtórki Louelli. Haymitch zauważył, że dziewczyna nie wydaje się do końca obecna i prawdopodobnie była torturowana — powtarzała bezmyślnie zaprogramowane frazy. On i reszta trybutów z Dystryktu 12 zostali zmuszeni, by zaakceptować jej obecność, nadając jej imię "Lou Lou".
Pod koniec okresu treningowego wszystkie Dystrykty poza 1, 2, 4 i 5 zawiązały sojusz i nazwały się nowicjuszami, aby lepiej sprzedać się publiczności. Podczas swojego prywatnego pokazu dla organizatorów, Haymitch oskarżył ich o mordowanie trybutów, próbując zamaskować brak szczególnych umiejętności, co zaowocowało rekordowo niskim wynikiem – dostał jeden punkt. Mimo to Mags, Wiress i Drusilla zachęciły go, by trzymał się tej strategii, ponieważ dzięki temu był zapamiętywalny — tak jak Maysilee ze swoimi modowymi komentarzami i Wyatt ze swoją analityczną logiką. Ta strategia dobrze współgrała z jego planem działania w pojedynkę, na wypadek gdyby organizatorzy postanowili go zabić.
Wywiad[]
Magno Stift, stylista Dystryktu 12, ponownie okazał się bezużyteczny, więc na pomoc swojej siostrze, Proserpinie, ruszyła Effie Trinket. Przyniosła eleganckie stroje dla trybutów z Dystryktu 12, ratując tym samym swoją młodszą siostrę przed porażką w powierzonym jej zadaniu. Haymitch zrobił na Effie dobre pierwsze wrażenie, pomagając jej podnieść porozrzucane kosmetyki.
Podczas wywiadu z Caesarem Flickermanem udowodnił swoją arogancję i siłę, reagując na wiadomość o podwojonej liczbie trybutów krótkim, sarkastycznym komentarzem.
- Powiedz nam, Haymitch, co sądzisz o tym, że w igrzyskach weźmie udział o sto procent więcej zawodników niż zwykle? - pyta Caesar.
Haymitch wzrusza ramionami.
- Nie widzę większej różnicy. Będą w stu procentach równie głupi jak zwykle, więc mam z grubsza takie same szanse. Publiczność wybucha śmiechem, a Haymitch uśmiecha się półgębkiem, bezczelnie i obojętnie.
W wywiadzie wspomniał również o sojuszu nowicjuszy, niskim poziomie inteligencji zawodowców oraz o swoim nielegalnym bimbrownictwie, które określił jako „pracę domową z nauk ścisłych”, czym zjednał sobie łatkę łobuza w oczach widzów ze stolicy. Te trzy ostatnie komentarze zostały jednak wycięte z finalnej wersji transmisji, aby stworzyć wrażenie, że Haymitch porzucił innych nowicjuszy i zdradził ich sojusz.
Ostatnie plany[]
Z pomocą Wiress, Beetee zdołał potajemnie spotkać się z Haymitchem, by omówić plan sabotażu areny. Plan zakładał, że Ampert i Haymitch przedostaną się do podziemnych poziomów areny, by wysadzić źródło wody – co miałoby „zatopić” arenę, ponieważ generatory i systemy zasilania były zabezpieczone.
Beetee spotkał się z Haymitchem ponownie tuż przed wywiadami, by przekazać, że niektórym trybutom z grupy nowicjuszy podmieniono tokeny na materiały do produkcji bomb.
Po wywiadach Plutarch zaprowadził Haymitcha i innych trybutów do swojej rezydencji pod pretekstem sesji zdjęciowej w strojach z wywiadów. Na osobności wyznał Haymitchowi, że zna plan rebelii. Przyznał, że nawet bogactwo i przywileje nie powstrzymują jego pragnienia wolności. Haymitch udawał, że nic nie wie, ale zaczął mu ufać, gdy Plutarch zorganizował ostatni telefon do Lenore Dove, która ponownie została aresztowana przez Strażników Pokoju za buntownicze zachowanie. Plutarch zdradził Haymitchowi wskazówki dotyczące konstrukcji areny, m.in. informacje o przejściach dla zmiechów, którymi ten mógłby dostać się do podziemi i zrealizować plan Beetee’ego.
Rzeź przy Rogu Obfitości[]
Po pożegnaniu się z trybutami z Dystryktu 12, to Effie odprowadziła Haymitcha do jego sali ekspedycyjnej, przez którą trafił na arenę. Wielu trybutów było tak oszołomionych pięknem areny, że nie zeszło z tarcz na czas. Haymitch wykorzystał tę dezorientację, zdobył nóż i plecak z Rogu Obfitości, podczas gdy osiemnastu trybutów zginęło w pierwszych chwilach walki.
Podążył na północ zgodnie z sugestią Plutarcha i Beetee’ego. W lesie Haymitch ledwo uniknął śmierci przez zatrucie, pijąc wodę z pobliskiego jeziora. Zobaczywszy, że po wypiciu tej samej wody zginął królik, szybko zażył antidotum. Wkrótce natknął się na Lou Lou – sobowtóra Louelli – za którą Wyatt Callow oddał życie. Haymitch próbował utrzymać ją przy życiu, jednak dziewczynka zginęła, wdychając zapach pysznogłówki. Gdy po jej ciało przyleciał poduszkowiec, Haymitch wziął ją na ręce, nie pozwalając im jej zabrać. Za ten gest został ukarany – zaatakowały go zmiechy w postaci motyli. Haymitch szedł za motylami aż do podziemnego wejścia, udając, że zamierza się na nich zemścić, jednak tak naprawdę chciał dowiedzieć się, skąd wychodzą i zaklinować ich wejście, co zakończyło się sukcesem.
Obozował w pobliżu wejścia, aż spotkał się z Ampertem. Rozmawiali o sytuacji nowicjuszy i zawodowców. W nocy próbowali zrealizować plan rebelii — wybuch częściowo zakłócił działanie areny, lecz nie był wystarczająco silny. Haymitch walczył o przeżycie, ale Ampert został zaatakowany przez mięsożerne zmiechy o postaci wiewiórek, które pożarły go żywcem.
Pierwszego dnia zginęło około 20 trybutów – głównie z powodu rzezi i zatruć. Czwartego dnia, po próbie sabotażu Haymitcha, nastąpiła erupcja wulkanu, która zabiła kolejnych 12 trybutów, w tym 5 z 10 pozostałych zawodowców.
Sojusz z Maysilee Donner[]
Po śmierci Amperta Haymitch kontynuował marsz na północ i dotarł do labiryntu z żywopłotu, w którym się zgubił. Poszedł za królikiem, który wyprowadził go prosto na trójkę zawodowców. Dzięki swojej szybkości i umiejętnościom w posługiwaniu się nożem Haymitch zdołał zabić dwóch z nich, ale Panache Barker, potężnie zbudowany trybut z Dystryktu 1, rozbroił go. Gdy zawodowiec miał już poderżnąć mu gardło, został zastrzelony zatrutą strzałką przez Maysilee Donner, która uratowała Haymitchowi życie. Maysilee zaproponowała mu sojusz, argumentując, że ich szanse na przetrwanie będą większe, gdy będą trzymać się razem— Haymitch zgodził się.
W trakcie Igrzysk tworzyli zgrany duet — odpoczywali na zmianę, stworzyli system pozyskiwania deszczówki, wspólnie bronili się przed innymi trybutami i dzielili się żywnością z plecaków poległych trybutów. Cały czas Haymitch nalegał, by iść dalej w stronę granicy areny, mając nadzieję, że znajdą tam coś przydatnego. Mimo że Maysilee nie ufała jego uporowi, zgadzała się.
W labiryncie żywopłotów początkowo próbowali się przez niego przedrzeć, ale zostali zaatakowani przez zmiechy w postaci biedronek, które ssały ich krew, a następnie wybuchały. Wkrótce usłyszeli dziwne dźwięki przypominające płacz dziecka, które okazały się być dźwiękami wydawanymi przez zmiecha-ursona. Podążali za krzykami nowicjuszy, którzy byli atakowani kolcami zmiecha – mimo że Haymitch i Maysilee ruszyli im z pomocą, nowicjusze zmarli z powodu odniesionych ran. Próbowali też walczyć z ursonem, ale o wiele skuteczniejsze okazało się uspokojenie go i zwabienie w inną stronę za pomocą jedzenia. Ta stategia została jednak pominięta w ostatecznej wersji transmisji Igrzysk.
Z czasem Haymitch i Maysilee zbliżyli się do siebie — rozmawiali o swoich rodzinach, rodzeństwie, lękach i swoich „afiszach”, czyli sposobie, w jaki chcieli przedstawić siebie i swoje wybory w Igrzyskach, zważywszy na ograniczoną autonomię. Maysilee zdradziła nawet, że zna jeden z sekretów Lenore Dove, choć odmówiła ujawnienia go. Podczas jednej z rozmów, za sprawą sugestii Haymitcha, Maysilee zgodziła się zostać jego siostrą. Od tamtej pory Haymitch zaczął się zwracać się do niej „siostra”.
Gdy na arenie pozostało tylko pięciu trybutów, Haymitch i Maysilee próbowali odnaleźć Wellie, ostatnią żyjącą nowicjuszkę, gdy zostali zaatakowani i ścigani przez Silkę i Maritte — zawodowców z Dystryktu 1 i 4. Pościg doprowadził ich do trójki organizatorów ukrywających się w lesie. Po krótkiej rozmowie Maritte i Maysilee zabiły po dwóch z nich, a trzeci zginął, spadając do podziemnego wejścia dla zmiechów. W odwecie czwórka została zbombardowana przez organizatorów spoza areny — Maritte zginęła, ale Silka, Maysilee i Haymitch zdołali uciec. Maysilee miała za złe Haymitchowi, że nie stanął po jej stronie w sprawie zabicia organizatora, w przeciwieństwie do Maritte. Haymitch przyznał jej rację, wyznając, że wciąż automatycznie starał się nie przeciwstawiać. Po tej rozmowie wspólnie próbowali wypalić sobie drogę przez żywopłoty i biedronki.
Dotarli w końcu do krawędzi areny, gdzie znaleźli jedynie nagi klif, a poniżej zapasowy generator energii, który osłonięty był polem siłowym. Maysilee zasugerowała, by wrócić, ale Haymitch nie chciał — wierzył, że klif nie jest planowaną częścią areny. Wbrew temu, co pokazano w oficjalnym podsumowaniu Igrzysk, to Maysilee zaproponowała, że wróci po zapasy przed ich rozdzieleniem, ponieważ żadne z nich nie chciało zabijać drugiego. Po jej odejściu Haymitch badał brzeg klifu — zrzucił kamień, który niespodziewanie odbił się i wrócił. Gdy rzucił kolejny, pole siłowe odbiło go z powrotem prosto w jego dłoń. Haymitch roześmiał się wtedy z zaskoczenia.
Chwilę później usłyszał krzyk Maysilee i pobiegł w jej stronę. Zastał ją atakowaną przez zmiechy — cukierkoworóżowe ptaki, które przebiły jej gardło długimi, cienkimi dziobami. Haymitch próbował je odpędzić i podbiegł do Maysilee, trzymając ją za rękę aż do jej śmierci — nie błagała o życie, tak jak sobie tego życzyła. Haymitch wziął jeden z jej naszyjników, jej tokenów, by o niej pamiętać.
Pojedynek z Silką i zwycięstwo[]
Wydarzenia, które nastąpiły po śmierci Maysilee, różniły się od tych, które zostały pokazane w materiale podsumowującym całe Igrzyska i opinii publicznej Panem. Haymitch otrzymał w prezencie lody truskawkowe, aby upamiętnić swoją sojuszniczkę, i rozważył swoje opcje. Zaczął szukać Wellie i odnalazł ją, gdy zadzwoniła na niego swoim talizmanem, dzwonkiem rowerowym. Ponieważ była zbyt słaba, aby się ruszyć, Haymitchowi udało się rozbić obóz na drzewie. Otrzymali kolejny prezent od sponsora, tym razem były to czekoladowe kulki. Haymitch usłyszał płacz i był pewny, że to Wellie, jednak okazało się, że to Silka, która znajdowała się pod ich drzewem. Zrzucił jej na ziemię kilka czekoladowych kulek, a ona je przyjęła. Następnego ranka Haymitch odkrył, że naszyjnik, który zabrał z ciała Maysilee, był kolejnym lontem i zapalnikiem,a to dawało mu kolejną szansę na spowodowanie eksplozji i sabotaż Igrzysk. Zaplanował starcie z Silką przy Rogu Obfitości, aby zniszczyć ją i symbol Igrzysk i tym samym doprowadzić do zwycięstwa Wellie.
Jednak Wellie nie pozwoliła Haymitchowi ponownie się od niej odłączyć, więc ukrył ją i dał jej dmuchawkę Maysilee z zatrutą strzałką, aby mogła się obronić, gdy on będzie szukał drewna do upieczenia dla niej ziemniaków. Podczas jego nieobecności otrzymał kolejny prezent od sponsora - był to dzbanek mleka, który wyglądał jak ten z rezydencji Plutarcha, z którego Haymitch wypił mleko, aby nie dać go prezydentowi. Haymitch wywnioskował, że nie pochodzi on od Heavensbee'ego, ale od prezydenta Snowa, który chciał, aby Haymitch albo otruł Wellie mlekiem, albo żeby zachował je dla siebie. Haymitch postanowił sam wypić mleko, jednak wtedy rozległ się wystrzał z armaty. Haymitch odrzucił od siebie dzbanek i pobiegł do Wellie, która została zabita przez Silkę.
Silka i Haymitch stanęli oko w oko do walki, ponieważ byli jedynymi trybutami na arenie. Pomimo że dziewczyna była większa i silniejsza, oboje odnieśli poważne obrażenia. W pewnym momencie Haymitch trafił ją nożem w oko, a sam został uderzony w brzuch jej toporem. Osłabiony i rozbrojony Haymitch zataczał się przez las, trzymając swoje wnętrzności, a trybutks z Dystryktu 1 podążała za nim.
Haymitch w końcu dotarł do klifu na końcu areny, a Silka rzuciła w niego toporem, celując w jego głowę. Haymitch upadł od odniesionych obrażeń, a topór przeleciał nad klifem. Silka, teraz również nieuzbrojona, stanęła w miejscu, tamując krwawienie z oka i szacując czas zgonu Haymitcha. Ku jej zaskoczeniu, topór odbił się od pola siłowego i wrócił w to samo miejsce, z którego był rzucony, wbijając się w czaszkę Silki. Haymitch stał się zwycięzcą 50. Głodowych Igrzysk. Jednak tuż przed utratą przytomności podjął ostatnią próbę wysadzenia generatora. Prawdopodobnie mu się to udało, zważywszy na reakcję prezydenta Snowa czy Plutarcha, który później stwierdził, że spowodował trzęsienie ziemi, które wstrząsnęło Kapitolem, zarówno dosłownie, jak i w przenośni. Ten czyn, jak również jego ciągłe próby sabotażu Igrzysk i areny, był powodem, za który prezydent Snow później go ukarał.
Po zwycięstwie[]
Przed powrotem do domu[]
Haymitch został wyleczony po swoim zwycięstwie, a następnie zamknięty na około dwa tygodnie. Po tym czasie pojawił się w telewizji, aby obejrzeć zmontowaną wersję swoich Igrzysk. Podczas prezentacji jego zespołu, Haymitch odkrył, co spotkało jego mentorki, które mogły być zaangażowane w spisek rebeliantów, który sam wcielił w życie – zdezorientowaną Wiress i Mags na wózku inwalidzkim po torturach. Haymitch obejrzał materiał ze swoich Igrzysk, który pełen był strategicznych cięć i pominięć. Oglądając tę transmisję, często nazywał siebie "palantem" i zdał sobie sprawę, że publiczność Kapitolu nie poddała wątpliwości sekwencji wydarzeń pokazanej w podsumowaniu, nie kwestionując, czy rzeczywiście to widzieli wcześniej.
Podczas ceremonii koronacji prezydent Snow, z przypiętą krwistoczerwoną różą zamiast białej, życzy Haymitchowi miłego powrotu do domu. Chłopak zostaje odesłany do Dystryktu 12 wraz z trumnami Louelli, Maysilee i Wyatta.
Powrót do domu i Tournée Zwycięzców[]
Haymitch wrócił do domu i natychmiast zastał go w płomieniach, a jego matka i młodszy brat zostali uwięzieni w środku, wołając o pomoc. Choć próbował wbiec do środka, by ich uratować lub zginąć razem z nimi, powstrzymał go Burdock Everdeen, ratując mu tym samym życie. Nie mając innego domu, do którego mógłby się udać, Burdock i Blairzaprowadzili go do jego nowego domu w Wiosce Zwycięzców, gdzie chłopakiem zajęła się Asterid March. Na wspólnym pogrzebie jego matki i młodszy brata, Louelli McCoy, Maysilee Donner, Wyatta Callowa, Jethro Callowa (ojca Wyatta, który popełnił samobójstwo po tym, jak ciało Wyatta dotarło do Dystryktu 12) Burdock zaśpiewał Tutaj, gdzie trzyma nas świat dla żałobników i zmarłych, co pocieszyło Haymitcha.
Później Haymitch udał się na Łąkę, by pobyć sam, ale zobaczył Lenore Dove Baird, która została wypuszczona z bazy Strażników Pokoju, choć wciąż przebywającą w areszcie domowym. Clerk Carmine Clade i Tam Amber, jej nadopiekuńczy wujowie, ostrzegli ją, żeby nie odchodziła na dłużej niż pięć minut. W tym czasie Haymitch obserwował, jak Lenore Dove delektuje się świeżym powietrzem i znajduje paczkę żelków, taką jak ta, którą dał jej przed wyjazdem na Głodowe Igrzyska. Oboje ze łzami w oczach ucieszyli się na swój widok i powitali. Podczas rozmowy Haymitch karmił ją żelkami, które dziewczyna znalazła na Łące. Lenore Dove oznajmiła, że wreszcie będzie mogła zjeść żelki, które Haymitch kupił jej przed dożynkami, a które schowała pod poduszką.
Jednak spanikowany Haymitch zdał sobie sprawę, że żelki, którymi karmił Lenore Dove, były krwistoczerwone, zupełnie jak róża prezydenta Snowa podczas ich ostatniego spotkania. Próbował nakłonić Lenore Dove, aby zwymiotowała połknięte żelki, ale było za późno. Dziewczyna szybko zaczęła odczuwać skutki zatrucia, a Haymitch zawołał jej wujków na pomoc. Tuż przed śmiercią Lenore Dove kazała Haymitchowi obiecać, że nie pozwoli, by słońce wzeszło w dniu kolejnych dożynek. Jego ostatnie słowa do niej były ich deklaracją miłości: "Kocham cię całym ogniem".
Po stracie dziewczyny Haymitch się rozsypał, ponieważ obwiniał się o jej śmierć. Zdał sobie sprawę ze spisku Snowa i zaczął odtrącać wszystkie bliskie mu osoby, aby i one nie padły ofiarą prezydenta. Odepchnął od siebie wszystkich, w tym Hattie Meeney, a także swoich przyjaciół, Blaira, który ze łzami w oczach pożegnał się z nim, oraz Burdocka i Asterid, którzy trwali przy nim najdłużej. Ostatecznie Haymitch odpędził ich, rzucając w nich kamieniami, z których jeden trafił Asterid w czoło, powodując krwawienie.
Przez kilka tygodni, pogrążony w żałobie i nałogu, Haymitch próbował odnaleźć grób Lenore Dove, który Burdock w końcu pokazał mu z litości. Lenore Dove została pochowana obok dwóch innych członkiń Trupy, Lucy Gray i Maude Ivory, choć chłopak nic o nich nie wiedział. Haymitch pochował z nią swoje krzesiwo i błagał ją o zwolnienie go z obietnicy powstrzymania Głodowych Igrzysk. Jakiś czas później znalazł afisze, który Lenore Dove namalowała na murze alejki. Widniał na nich napis: "BEZ KAPITOLU NIE MA DRZEWA WISIELCÓW", który był buntowniczą parodią propagandowych haseł Kapitolu. Haymitch poczuł wtedy, że musi pozostać przy życiu, dopóki jego obietnica nie zostanie spełniona.
W końcu przyszedł czas na Tournée Zwycięzców. Do Haymitcha przyjechała Effie wraz z jego ekipą przygotowawczą, Prosepriną i Vitusem, a także Plutarch Heavensbee, który miał nagrywać całą trasę. Plutarch powiedział mu, że do wszczęcia rebelii potrzebują kogoś takiego jak Haymitch, lecz z "mniejszym pechem albo z lepszym wyczuciem czasu". Po Tournée Haymitch wrócił do domu, zatapiając żałobę, samotność i wszystkie smutki w alkoholu.
Dorosłość i mentorowanie[]
Przez kolejne 23 lata Haymitch był mentorem trybutów z Dystryktu 12, z marnymi rezultatami. Z powodu grozy Igrzysk, żalu po śmierci rodziny i dziewczyny oraz przytłaczającego poczucia winy z powodu konieczności uczestnictwa w Igrzyskach, których nienawidził, Haymitch popadł w alkoholizm, aby poradzić sobie ze swoimi problemami i emocjami. Jego ciągłe pijaństwo i porażki na stanowisku mentora przyniosły mu gniew i wstyd w rodzimym dystrykcie. W latach po zwycięstwie Haymitch zaczął spać z nożem w dłoni i, jak później wspomina Katniss, skazał się na izolację, odmawiając wpuszczania kogokolwiek do domu i izolując się od reszty Dystryktu 12. W czasie swojej funkcji mentora Haymitch zbliżył się do kilku innych zwycięzców, zwłaszcza do Chaffa z Dystryktu 11, zwycięzcy 45. Głodowych Igrzysk, z którym regularnie się upijał.
Pomimo alkoholizmu i słabych wyników w roli mentora, Haymitch w pewnym momencie stał się częścią rebelianckiego spisku z udziałem zwycięzców Głodowych Igrzysk, wysoko postawionych urzędników Kapitolu i Dystryktu 13, którego celem było obalenie Kapitolu i położenie kresu igrzyskom, będącym kontynuacją buntowniczych działań, w które był zaangażowany podczas 50. Głodowych Igrzysk.
Igrzyska śmierci[]
Podczas publicznych dożynek poprzedzających 74. Igrzyska Głodowe Haymitch pojawia się pijany, przez co spada ze sceny. W pociągu wymiotuje na podłogę, jednoczeście tarzając się w wymiocinach, a Peeta pomoga mu się umyć.
Kiedy Katniss przy śniadaniu trafia nożem w szczelinę w pociągu, Haymitch jest zadowolony tym, że trafiła mu się para, która potrafi walczyć i zaczął nauczać Katniss i Peetę przetrwania na arenie.
Podczas igrzysk komunikuje się z Katniss poprzez wysyłanie jej prezentów (nie wysyła jej wody, wiedząc, że jest blisko źródła; dostaje od niego także rosół, kiedy odgrywała swoją "rolę" przekonująco).
Przed pierwszym publicznym występem zwycięzców informuje Katniss, że ich próba samobójcza naraziła ją na gniew ze strony prezydenta Snowa. Po ostatnich wywiadach wraca do dystryktu, gdzie zaczyna znowu pić.
W pierścieniu ognia[]
Pamiętaj, kto jest twoim prawdziwym wrogiem.
Haymitch
W dniu Tournèe Katniss budzi Haymitcha przez wylanie mu kubła zimnej wody na głowę, co spowodowało, że spłoszony zaczyna wymachiwać nożem.
W pociągu Katniss wyjawia mu swoją rozmowę ze Snowem, a po wystąpieniu w Dystrykcie Jedenastym zabiera ją i Peetę w celu wytłumaczenia im tego, co zrobili źle. Pomaga im do oficjalnej zapowiedzi prezydenta Snowa, że zwycięzcy z powrotem trafią na arenę.
Wraz z Peetą i Katniss rozpoczynają treningi wytrzymałościowe. Kiedy Katniss się upija, Peeta pozbawia ich dostępu do alkoholu. Podczas dożynek zgłasza się za niego Peeta.
Haymitch namawia większość zwycięzców, aby chronili Katniss na arenie. W poduszkowcu wiozących ich do Dystryktu Trzynastego, Katniss jest wściekła wszystkimi kłamstwami mentora i atakuje go paznokciami, dopóki nie zostaje odciągnięta.
Kosogłos[]
W Dystrykcie Trzynastym Haymitch jest zmuszony do przymusowego odwyku i pomaga przy zorganizowaniu i przeprowadzeniu Rebelii.
Pojawia się po raz pierwszy, krytykując grę aktorską Katniss, gdzie następnie domaga się spotkania z rebeliantami. Prosi ich o podanie wszystkich sytuacji, w których Katniss ich poruszyła.
Jest wściekły, kiedy Katniss usunęła z ucha słuchawkę, za pomocą której komunikował się z nią podczas kręcenia propagity w ósmym dystrykcie.
To on wyjaśnia, że Peeta podał im wskazówkę na temat bombardowania Trzynastki i informuje Katniss o planie odbicia zwycięzców z Kapitolu.
Jest obecny przy omawianiu planu polegającego na zdobyciu góry nazwanej Orzech, dzięki czemu rebeliantom uda się zapanować nad Dystryktem Drugim.
Po rebelii wraca do Dystryktu Dwunastego, gdzie zaczyna znowu pić.
Zdolności[]
Haymitch dobrze posługuje się nożem, o czym świadczy zabicie dwóch zawodowców. Jest również dość inteligentny, przechytrzając innych trybutów i ośmieszając Kapitol ich własnym polem siłowym. Był niezwykle silny, gdy był młodszy. Chociaż ma niską wytrzymałość fizyczną, Haymitch nadrabia to bystrym intelektem i umiejętnością kłamania, co widać w jego zdolności utrzymywania Katniss w niepewności co do Drugiej Rebelii. Potrafi być przekonujący, dając radę namówić dystrykty 3, 4, 6, 7, 8 i 11 do ochrony Katniss i manipulując dowództwem w Dystrykcie 13, aby pozwolić Katniss walczyć. Był w stanie komunikować się z Katniss za pomocą swoich prezentów na arenie, chociaż Peeta uważał, że zdolność ta wynikała z podobieństwa ich osobowości.
Wygląd[]
Podczas dożynek 50. Głodowych Igrzysk był młody, silny i przystojny. Miał ciemne, kręcone włosy i szarymi oczami, które niebezpiecznie błyszczały.
W czasie oryginalnej trylogii Haymitch to brzuchaty mężczyzna w średnim wieku. Często był rozczochrany, a nawet brudnym. Podczas Drugiej Rebelii miał lekko żółtawą cerę i znacznie schudł. Jego oczy były również podkrążone od nieprzespanych nocy.
W filmach ma niechlujną, siwiejącą brodę, a także blond włosy i niebieskie oczy, cechy typowe dla kupców Dystryktu 12.
Etymologia[]
Imię Haymitch prawdopodobnie pochodzi od szkockiego imienia Hamish, które samo w sobie jest wersją imienia Seamus lub James i oznacza "uzurpatora".
Ciekawostki[]
- Haymitch i Annie Cresta byli jedynymi zwycięzcami, którzy przeżyli wojnę, a nie wzięli udziału w 75. Głodowych Igrzyskach.
- Podczas dożynek oboje zostali wylosowani, ale zastąpili ich ochotnicy: Peeta zastąpił Haymitcha, a Mags zgłosiła się za Annie.
- Haymitch jest jedynym trybutem w historii Igrzysk, który został "wylosowany" podczas dwóch Ćwierćwieczy Poskromienia.
- Haymitch jest pierwszym mężczyzną z Dystryktu 12, który zwyciężył, i pierwszym zwycięzcą z Dystryktu 12 od czterdziestu lat. Jest również jedynym zwycięzcą z Dwunastki, który był mentorem.
- Urodził się w dożynki 34. Głodowych Igrzysk, 4 lipca.
- Urodził się dokładnie tego samego dnia, w którym Beetee Latier został wylosowany na Igrzyska.
- Został nielegalnie wylosowany w swoje szesnaste urodziny.
- Wraz z Burdockiem Everdeenem pływali nago w Jeziorze.
- Miał mieć dwie młodsze siostry, bliźniaczki, jednak jego matka, Willamae Abernathy, urodziła je zbyt wcześnie.
- Ze wszystkich znanych zwycięzców zdobył najniższy wynik z indywidualnego pokazu umiejętności - dostał tylko jeden punkt. Jego niska ocena wynika jednak z faktu, że publicznie sprzeciwił się organizatorom podczas swojego pokazu.
- Joseph Zada, aktor wcielający się w Haymitcha w Igrzyska śmierci: Wschód słońca w dniu dożynek, powiedział, że piosenka Golden Brown zespołu The Stranglers to jego "piosenka Haymitcha".