FANDOM



Coriolanus Snow  − Prezydent Panem

BiografiaEdytuj

Ballada Ptaków i Węży  Edytuj

Młody Coriolanus Snow jes głównym bohaterem prequelu Igrzysk Śmierci. Mieszka w domu w Kapitolu, razem z kuzynką, Tigris oraz babcią, zwaną przez niego i Tigris Panibabcią. Jest ubogi i je zazwyczaj fasolę i kapuśniak. Uczęszcza do Akademii. W 10. Głodowych Igrzyskach zostaje mentorem Lucy Gray Baird, trybutki z 12 dystryktu. Już na początku wyróżnia się jako mentor, ponieważ przychodzi na stację przywitać swoją trybutkę, podczas gdy żaden z mentorów tego nie robi, czym zdobywa sympatię Lucy Gray. Później razem z trybutami jedzie w klatce na zwierzęta, a następnie trafia razem z nimi do małpiarni. W pewnym momencie trybu i chcą go zabić, jednak ratuje go Lucy Gray. Podczas pobytu w małpiarni, on i trybutki z dwunastego dystryktu odgrywają przestawienie, jak to w głowie nazywa Snow, a jego celem jest podbicie serc ludzi. Lucy Gray zagaduje do dzieci oglądających trybutów, a później odśpiewuje piosenkę. Następnie Strażnicy Pokoju wyprowadzają go z klatki i wiozą do Akademii, gdzie rozmawia z Doktor Gaul i dziekanem Highbottomem. Dziekan wpisuje mu naganę za narażanie życia i ostrzega, że po trzech naganach zostanie wydalony z Akademii. Później wraca do zoo, żeby zoabaczyć się z Lucy Gray i spotyka tam Sejanusa Plintha, który rozdaje trybutom kanapki. Je kanapki przyniesione przez chłopaka razem z Lucy Gray, a gdy odchodzi, dziewczyna znowu śpiewa. Później Sejanus proponuje mu, żeby zamienili się trybutami, ale Coriolanus odmawia. W domu Panibabcia krytykuje jego zachowanie, mówiąc, że ludzie z dystryktów nie są tego warci. Nastepnego dnia, on i reszta mentorów rozmawiają z profesor Demigloss, o tym jak zachęcić ludzi do oglądania Igrzysk. Następnie odbywa się spotkanie trybutów z mentorami, ale większości nie udaje się nawiązać rozmowy; Coriolanus jednak nie ma z tym problemu, ponieważ zaprzyjaźnił się już z Lucy Gray. Później mentorzy rozmawiają z doktor Gaul, która każe im przygotować grupowy projekt o tym, co wymyślili podczas spotkania, czyli zakładach podczas igrzysk oraz możliwości wysyłania podarków trybutom. Po spotkaniu, coriolanus razem z Clemensią i Arachne. Arachne przynosi swojej trybutce jedzenie, jednak bawi się z nią okropnie, to dając, to odbierając jej cenne pozywienie, co skutkuje tym, że trybutka zabija ją na miejscu. clemensia nie ma już głowy do projektu i wraca do domu, jednak Snow pracuje nad nim całą noc, żeby odreagować stres po śmierci Arachne i rano zanosi go do doktor Gaul. Następnie doktor wzywa do siebie jego oraz Clemensię. Coriolanus i clemensia kłamią i mówią, że przygotowali projekt razem, podczas gry robił to sam Snow. Doktor Gaul wyczuwa kłamstwo i każe Clemensii wsadzić rękę do klatki z jadowitymi weżami. Dziewczyna trafia do szitala. Później Coriolanus idzie jeszcze na chwilę do zoo, żeby porozmawiać z Lucy Gray i uświadamia sobie, że trybutka umrze prawdopodobnie jeszcze przed rozpoczęciem Igrzysk,.

Władza  Edytuj

Coriolanus posiadał całkowitą władzę w Panem i okazał się okrutnym, manipulującym dyktatorem. Pracował również nad Głodowymi Igrzyskami i był odpowiedzialny za rozmieszczanie Strażników Pokoju. Zdobył władzę w bardzo młodym wieku. Dwa tygodnie po zwycięstwie Haymitcha zamordował mu rodzinę i dziewczynę za wybryk z polem siłowym, ponieważ stawiało to Kapitol w złym świetle. Eliminował przeciwników politycznych przez podanie trucizny − sam również pił ją, choć z antidotum. Mimo że zażył odtrutkę, toksyna spowodowała trwałe rany w jego przełyku i ustach, które nigdy się nie zagoiły. Zawsze nosił przy sobie genetycznie zmodyfikowaną białą różę, by zakrywała zapach krwi w jego oddechu.

Igrzyska ŚmierciEdytuj

W filmie Igrzyska Śmierci  spotyka się z Głównym Organizatorem w jego ogrodzie, aby omówić to, co planują zrobić z powstaniem Dystryktu Jedenastego po śmierci Rue. Nie zgadza się z przekonaniem mężczyzny, iż publiczność kocha słabszych, jako że osobiście odwiedził dystrykt Dwunasty, Jedenasty i Dziesiąty, mówiąc, iż jest tam dużo słabszych, oraz gdyby ich widział, również by ich nie obstawiał. Ostrzega go, że ma trzymać Katniss w kontroli i jest wściekły, gdy wygrywa wraz z Peetą − poniżyli w ten sposób Kapitol i okazali nad nim wyższość. Po koronacji Katniss, prezydent Snow posyła Senekę na śmierć − wiesza go.

W Pierścieniu OgniaEdytuj

Prezydent Snow odwiedza Katniss w jej rodzinnym dystrykcie, gdzie informuje ją o buntach i grozi, że jeśli nie powstrzyma ich w czasie Tournee, zabije jej najbliższych.

Pod koniec Tournee Zwycięzców, w czasie wywiadu Katniss i Peety z Caesarem Flickermanem, niezauważalnie kręcąc głową, daje Katniss do zrozumienia, że nie stłumiła powstań.

Kilka miesięcy później Snow pojawia się na ekranach wszystkich telewizorów w Panem, gdzie odczytuje wiadomość z koperty oznakowanej 75.

W siedemdziesiątą piątą rocznicę, dla przypomnienia buntownikom, że żaden z nich nie zdoła pokonać potęgi Kapitolu, trybuci obojga płci zostaną wylosowani z puli dotychczasowych zwycięzców w Dystryktach.

Podczas parady Snow wita trybutów i głosi przemówienie, a następnie konfrontuje Cinnę, mówiąc mu, że ma ubrać Katniss w tą suknię, która najbardziej spodobała się kapitolińczykom. Jest w szoku, gdy jej kreacja spala się, a w ogniu Katniss ''zamienia się'' w kosogłosa − wie, że Cinna jest buntownikiem i wysyła strażników do ujęcia go. Cinna umiera podczas przesłuchania, ponieważ odmawia udzielania informacji. Snow w szoku obserwuje zniszczenie areny i każe przechwycić trzech żyjących zwycięzców.

KosogłosEdytuj

Snow przetrzymuje Annie, PeeteJohannę  i Enobarię w niewoli i torturuje w celu uzyskania informacji o buncie. Ma też dwóch awoksów, Lavinię, która zginęła podczas tortur − jej serce stanęło po zbyt silnym porażeniu prądem − oraz Dariusa.

Każe zabić wszystkie ekipy przygotowawcze i stylistów. Utrzymuje Peetę przy życiu by złamać Katniss i modyfikuje mu pamięć tak, by uważał ją za wroga. W pewnym momencie wraca do Dwunastki, aby włożyć do wazonu białą różę − znak, który rozpozna tylko Katniss. Gdy Peeta mówi, że Katniss będzie martwa przed świtem, każe go pobić na żywo.

W czasie kręcenia propagandy Finnick zdradza, że zmuszał atrakcyjnych zwycięzców do prostytucji. Snow jest wściekły na rebeliantów i nawet nie próbuje powstrzymać ich przed uwolnieniem zwycięzców − czeka, aż Peeta zabije Katniss.

W telewizji ogłasza śmierć Drużyny 451, ale jego transmisja zostaje przerwana przez Beetee'go. Siły Snowa znajdują tylko szczątki Boggsa, przez co wysyła zmiechy pod ziemie. Są na tyle oszalałe, że zabijają wszystkich, nawet armię Strażników Pokoju.

Podczas ostatecznej bitwy zagradza się żywym murem stworzonym z dzieci. Następnie chce zarządzić ostateczną kapitulację, ale zanim to zrobił spadochrony wybuchają, zabijając dzieci, które w większości miały poniżej trzynastu lat, w tym Prim. Zostaje aresztowany i skazany, a jego celą był ogród różany. Spotyka go tam Katniss, wściekła na niego za śmierć swojej siostry. Snow mówi jej, że to nie on zesłał na dzieci bomby. Dziewczyna ostatecznie postanawia mu uwierzyć, ponieważ nad zesłanymi ładunkami pracował w Dystrykcie Trzynastym Gale, wie ona również, że Kapitol nie miał dostępu do sił powietrznych.

ŚmierćEdytuj

Ostatecznie, podczas egzekucji Snowa, kiedy Katniss ma posłać ostatnią strzałę w  wojnie, pod naciskiem jego retoryki Kosogłos zabija przyszłą prezydent Panem, którą Snow oskarżał o to, że rzekomo spuściła bomby na niewinne dzieci oraz pomagających sanitariuszy. Mężczyzna ginie w wieku 76 lat prawdopodobnie rozdeptany przez wzburzony tłum lub z powodu zakrztuszenia się własną krwią.

Przejawy okrucieństwaEdytuj

  • Po 74. Igrzyskach rozkazuje zgładzić głównego organizatora za niesubordynację.
  • Prezydent jest również wściekły na Katniss za akcję z jagodami, która rzekomo wzbudziła powstania.
  • Grozi, że jeżeli dziewczyna nie przekona mieszkańców Panem, a przede wszystkim jego, że zrobiła to jedynie w przypływie uczuć do Peety, to zabije najbliższe jej osoby.
  • Próbuje dotrzymać groźby bombardując Dystrykt Dwunasty po ucieczce Katniss z 75 Głodowych Igrzysk.
  • Zmusza pojmanego Peetę do uprawiania propagandy na rzecz Kapitolu.
  • W końcu decyduje się go torturować (psychicznie i fizycznie).
  • Postanawia również zmodyfikować jego pamięć (za pomocą jadu gończych os), aby ukochana kojarzyła mu się z najgorszymi koszmarami życia. Koduje mu w umyśle, że to Katniss jest odpowiedzialna za śmierć jego rodziny i przyjaciół (w bombardowaniu).
  • Po bombardowaniu Dystryktu Trzynastego wysyła Kosogłosowi róże, aby pamiętała o beznadziejnym losie chłopaka.
  • Po wszystkim pozwala rebeliantom z Trzynastki odbić Peetę w prewencyjnym ataku na Kapitol, przekonany, iż on sam zamorduje swoją ukochaną.
  • Podczas, gdy Katniss próbowała dostać się do jego rezydencji podziemiami, Snow napuszcza na nią zmiechy.
  • Nie przejmuje się losem swoich ludzi, choć dobrze wie, iż zmiechy atakują każdego kogo spotkają na swojej drodze.
  • Widzi wszystko co ona robi, dzięki licznym kamerom. Zna złą sytuację humanitarną w dystryktach.
  • Na terenie Kapitolu każe uaktywnić okrutne pułapki, tzw. kokony.
  • Aby się bronić, otacza swój dom żywym "murem" z dzieci.
  • Katniss mówi, iż gdyby było to konieczne, posunąłby się nawet do morderstwa najmłodszych.
  • W filmach rozkazuje przeprowadzanie masowych egzekucji ludności cywilnej i konfiskaty mienia na terenach dystryktów.
  • Rozkazuje zbombardować szpital w Dystrykcie Ósmym.
  • W filmie Igrzyska Śmierci: Kosogłos. Części 2 podstępnie zabija ministra Antoniusa, podając mu zatruty toast.

CiekawostkiEdytuj

  • Okazuje się, że prezydent widział pocałunek Katniss z Galem.
  • W książkach co jakiś czas przechodzi zabiegi upiększające, przykładowo na uwydatnianie ust. W filmach prezydent zachowuje tradycyjny styl rezygnując ze zbytnich ozdób i upiększeń.
  • Prezydent Snow uwielbia róże, ponieważ zabijają one zapach krwi z jego ust. Z nich wszystkich najbardziej lubi koloru białego. Na zewnątrz pałacu prezydenckiego posiada cały ich ogród.
  • Coriolanus ma wnuczkę. W książkach nie przejmuje się zbytnio jej losem. W filmach zaś poświęca jej więcej uwagi, dbając o jej potrzeby i rozrywkę.
  • Jest zwolennikiem utrzymania kapitolińskiego stylu życia, polegającego na stałym obżarstwie i kontrowersyjnej rozrywce.
  • Jest egoistyczny i okrutny. Bezwzględnie eliminuje wszystkie zagrożenia swojej władzy (zarówno wrogów, jak i przyjaciół, którzy stali się zbyt wpływowi). W rozmowie z Katniss przyznaje, że nie cofnąłby się nawet przed zabijaniem dzieci. Pomimo to, jest kochany przez ludność Kapitolu, stanowi swego rodzaju autorytet w stolicy Panem.
  • Mieszkańcy Kapitolu uważają prezydenta za głównego dystrybutora dóbr i rozrywki w Panem.
  • Wraz z Peetą występuje w kilku telewizyjnych propagandach.
  • Katniss zostając Kosogłosem postawiła jako jeden z warunków, że to ona zabije Snowa.
  • Katniss poleciła prezydent Almie Coin, aby Snow podczas egzekucji miał przy sobie białą różę.
  • Prezydent umawia się z Katniss, iż w ich wzajemnych relacjach nie będą posługiwać się kłamstwem.
  • Nie znosi marnotrawstwa.
  • W czasie ataku rebeliantów na rezydencję, nie posiada już żadnego sprawnego poduszkowca. Większość poduszkowców została zniszczona lub uszkodzona podczas ataków na 13 i 8 Dystrykt.
  • Chciał ogłosić kapitulację po dotarciu rebeliantów do centrum Kapitolu, jednakże śmierć dzieci w wybuchu mu to uniemożliwiła. Spowodowało to również, iż małe enklawy oporu Kapitolu nie kontynuowały walki z rebelią.
  • Jest znienawidzony w całym Panem z wyjątkiem Kapitolu.
  • Pod koniec wskutek podstępu prezydent rebeliantów Almy Coin odwracają się od niego nawet jego najbardziej zaufani podwładni, w tym gwardia pałacowa.
  • W rozmowie w Katniss przyznaje, że gdyby miał choć jeden sprawny poduszkowiec, wykorzystałby go do ucieczki.
  • Czekając na egzekucję zachowuje spokój. W ostatniej rozmowie z Katniss nie ukrywa swojego rozbawienia.
  • Określa system polityczny na którym oparty jest Panem jako "kruchy".
  • Ostatecznie nie zdecydował się skorzystać z arsenału nuklearnego Kapitolu.
  • Imię prezydenta (Coriolanus) nawiązuje do bohatera sztuki Szekspira Koriolan.

GaleriaEdytuj

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.