Arena

Arena to duży, otwarty i ogrodzony obszar, w którym odbywają się corocznie Głodowe Igrzyska. Areny są zaprojektowane przez organizatorów i co roku budowane są nowe. Areną mogło to cokolwiek, od gęstego lasu po otwartą łąkę, od zamarzniętego pustkowia po spaloną pustynię. Organizatorzy zastawiali pułapki i wprowadzali zwroty akcji, by zabawić widownię Kapitolu.

Areny uznawano za ważne zabytki i zachowywano je po zakończeniu każdej edycji. Były one również popularnym miejscem turystycznym dla wielu mieszkańców Kapitolu, którzy mogli ponownie obejrzeć igrzyska, odwiedzić miejsca śmierci trybutów, a nawet wziąć udział w rekonstrukcjach walk. Po zakończeniu Drugiej Rebelii wszystkie areny zostały zniszczone, a w ich miejscu wzniesiono pomniki upamiętniające wszystkich poległych trybutów.

Cechy[]

Sterowanie areną[]

Większość aren to pozornie naturalne środowiska, które w rzeczywistości pozostają pod ścisłą kontrolą organizatorów. Mogli oni zdalnie uruchamiać pułapki, aby konfrontować ze sobą trybutów, napuszczać na nich zmieszańce i manipulować warunkami pogodowymi, takimi jak temperatura i opady. W filmach potrafili nawet sztucznie symulować różne pory dnia.

Areny były otoczone kopułowymi polami siłowymi. Poduszkowce Kapitolu mogły się przez nie przedostać, aby wydobywać ciała trybutów, a zamaskowany poduszkowiec z ogromnym ekranem wyświetlał portrety poległych podczas hymnu. W filmach wizerunki poległych trybutów były wyświetlane na sztucznym niebie. Niektóre areny miały słońce ustawione w jednej linii z prawdziwym słońcem, inne miały wiele słońc, a niektóre nie miały ich wcale.

Sieć tuneli[]

Pod każdą areną znajdowała się sieć tuneli, zwanych również poziomem Sub-A, w których mieściły się sale ekspedycyjne. Zmiechy również wchodziły i wychodziły przez te tunele. W swoich indywidualnych Salach Startowych trybuci przebierali się w stroje areny i wchodzili na metalowe platformy, które unosiły ich na arenę.

Sub-A to ogromna podziemna kondygnacja pod arenami, gdzie wykonywano ręczne czynności, takie jak wypuszczanie zmiechów i gromadzenie zapasów na ucztę. Jej istnienie było utrzymywane w tajemnicy, aby utrzymać pozory, że igrzyska były kontrolowane z daleka. Najważniejszym zadaniem było zarządzanie lokalnym systemem komputerowym, który był integralną częścią igrzysk i znajdował się w strefie zamkniętej z zaawansowanymi technologicznie zabezpieczeniami. System ten tworzył i utrzymywał również ekosystem, zapewniając między innymi prąd, hydraulikę, ogrzewanie, chłodzenie i wentylację.

Róg Obfitości[]

Po wejściu na arenę trybuci ustawiali się w kręgu wokół Rogu Obfitości. Zapewniał trybutom broń, żywność i inne przydatne zapasy. Trybuci musieli jednak pozostać na miejscu przez sześćdziesiąt sekund przed rozpoczęciem igrzysk, w przeciwnym razie zostaliby wysadzeni w powietrze przez miny lądowe wokół swoich platform. Aby dostać się do Rogu Obfitości, zawodnicy musieli przedrzeć się przez krwawą rzeź.

Główne areny[]

1.-10. Głodowe Igrzyska[]

Aż do co najmniej 10. Głodowych Igrzysk, turniej odbywał się w tym samym miejscu: w starym amfiteatrze, który przed Mrocznymi Dniami służył do celów sportowych, rozrywkowych i wojskowych, ale później popadł w ruinę. Trybutów po prostu wrzucano na arenę i pozostawiano do walki. Ponieważ nie było żadnych kryjówek, igrzyska zazwyczaj toczyły się szybko. Sytuacja zmieniła się podczas 10. Głodowych Igrzysk, gdy bombardowanie areny stworzyło dostęp do różnych tuneli, co doprowadziło do powstania szeregu nowych strategii. Czwartego dnia na arenę wypuszczono zmiechy.

11.-24. Głodowe Igrzyska[]

Po 10. Głodowych Igrzyskach kapitolińska arena została porzucona, a organizatorzy wykorzystali istniejące lokacje w dziczy lub zbombardowanych miastach.

25. Głodowe Igrzyska/Pierwsze Ćwierćwiecze Poskromienia[]

W Pierwszym Ćwierćwieczu Poskromienia po raz pierwszy w historii organizatorzy zbudowali prawdziwą arenę.

50. Głodowe Igrzyska/Drugie Ćwierćwiecze Poskromienia[]

Arena 50. Głodowych Igrzysk była przestronną, piękną łąką z kwiatami, akwenami, ptakami oraz malowniczą górą i ostrymi, poszarpanymi skałami. Jednak wszystko na niej było zabójcze. Trybuci musieli stawić czoła żądlącym motylom; puszystym, złotym wiewiórkom, które w rzeczywistości były mięsożerne; malowniczej górze, która w rzeczywistości była wulkanem; kwiatom, których pyłek mógł zatruć; różowym ptakom z dziobami przypominającymi szpikulce, które zabiły Maysilee Donner; oraz odwodnieniu, wynikającemu z faktu, że jedynymi nietoksycznymi źródłami wody były dary z Rogu Obfitości lub deszcz. Zwycięzca Haymitch Abernathy wykorzystał pole siłowe na skraju areny przeciwko Silce Sharp w ich ostatecznej konfrontacji.

74. Głodowe Igrzyska[]

Arena 74. Głodowych Igrzysk była rozległym terenem o zróżnicowanym ukształtowaniu. Wokół Rogu Obfitości, gdzie startowali trybuci, znajdowała się równina z ubitej ziemi. Po jednej stronie znajdowało się pole pszenicy, którego nie było widać z Rogu Obfitości, ponieważ było tam strome zbocze i obszar ten był znacznie niżej położony niż reszta areny. Po drugiej stronie znajdowało się duże jezioro, obok którego zawodowcy rozbili obóz i wykorzystywali je jako główne źródło wody. W pozostałych dwóch kierunkach znajdował się las, który stanowił większość areny. W lesie znajdował się strumień, który prowadził do jeziora, a obok niego skalisty teren z licznymi jaskiniami. Było tam również kilka stawów, różnorodne drzewa i obszar bagienny.

Na arenie żyły zwierzęta, takie jak króliki, wiewiórki, jelenie, gęsi i ptaki wodne. Było tam również kilka zmiechów: osy gończe, kosogłosy i wilki. Las był usiany pułapkami, takimi jak urządzenia miotające kule ognia. Organizatorzy manipulowali temperaturą, tak aby w nocy było mroźno, a w dzień gorąco, a nawet osuszyli strumień w późniejszej fazie igrzysk.

W filmie arena była w większości zalesiona, z górzystymi terenami na południu i płaskimi równinami na zachodzie. Przez wschód od areny płynęła jedna duża rzeka, która wpadała do dużego jeziora w Rogu Obfitości.

75. Głodowe Igrzyska/Trzecie Ćwierćwiecze Poskromienia[]

Arena 75. Głodowych Igrzysk była zegarem. W sektorze 12-1 znajdowało się wysokie drzewo, w które uderzał piorun o godzinie dwunastej. Pozostałe sekcje "zegara" miały identyczne wysokie drzewa, aby zmylić trybutów, i składały się z różnych "horrorów", które aktywowano co godzinę. Znane zagrożenia to: krwawy deszcz, toksyczna mgła, zmiechy o wyglądzie małp, głoskułki, nieznane zwierzę, falę pływową i nieznane owady.

Arena była bardzo mała, miała okrągły kształt i była otoczona potężnym polem siłowym. Róg Obfitości znajdował się w jej centrum z ogonem skierowanym w stronę godziny dwunastej i był otoczony wodą oraz dwunastoma szprychami, między którymi znajdowały się po dwa podesty dla trybutów. Drzewa były jedynym źródłem wody pitnej, którą trzeba było wydobywać za pomocą sączka lub odcinając korę.

Inne areny[]

49. Głodowe Igrzyska[]

Arena składała się z samych błyszczących powierzchni, które miały dezorientować trybutów i wpływać na ich stan psychiczny. Jeziora odbijały niebo, chmury wodę, a głazy, jaskinie i klify były wyłożone lustrami.

70. Głodowe Igrzyska[]

Na arenie 70. Głodowych Igrzysk znajdowała się tama, która później została przerwana przez trzęsienie ziemi, zalewając arenę.

Nieznane edycje igrzysk[]

W całej serii wspominane są jeszcze inne areny, ale nie wiadomo, w których Głodowych Igrzyskach się pojawiły.

Kilka lat przed 50. Głodowymi Igrzyskami arena nieoczekiwanie pogrążała się w ciemnościach, a gigantyczne łasice zaatakowały trybutów.
W pierwszym filmie pokazana jest arena stworzona w gruzach miasta. Prawdopodobnie scena ta została zaczerpnięta z oryginalnego scenariusza filmu, który miał zaczynać się od 73. Głodowych Igrzysk. W tym roku areną było opuszczone miasto wypoczynkowe Aspen w stanie Kolorado.
Na nieznanej arenie (prawdopodobnie zamarzniętej tundrze) połowa trybutów wyziębiła się w nocy, ponieważ nie zapewniono im drewna na opał. Wielu z nich zwinęło się w kłębki i po cichu zamarzło na śmierć. Takie bezkrwawe zgony nie spodobały się publiczności w Kapitolu.
Jedna arena była pełna głazów, piasku i wysuszonych krzaków. Wielu trybutów zostało ukąszonych przez jadowite węże lub "postradało zmysły z pragnienia".
Kilka lat przed 74. Głodowymi Igrzyskami chłopak z Dystryktu 6 o imieniu Titus oszalał i zaczął zjadać zabitych przez siebie trybutów. Ostatecznie Titusa zabiła lawina, którą prawdopodobnie zaatakowali go organizatorzy.