Igrzyska Śmierci Wiki

Drugie Ćwierćwiecze Poskromienia. Dwa razy więcej dzieciaków. Nie ma co się zamartwiać, powtarzam sobie, nic na to nie poradzisz. To jak dwa Głodowe Igrzyska w jednym.

Haymitch Abernathy

50. Głodowe Igrzyska były rokiem Drugiego Ćwierćwiecze Poskromienia, odbywającego się 24 lata przed rozpoczęciem trylogii. Są one tematem prequelowej powieści Wschód słońca w dniu dożynek oraz jej adaptacji filmowej. Zwycięzcą został Haymitch Abernathy z Dystryktu 12.

Trybuci[]

Dystrykt Trybuci Trybutki Mentorzy
1 Panache Barker

Loupe

Silka Sharp

Carat

Nieznani zwycięzcy
2 Alpheus

Janus

Camilla

Nona

Nieznani zwycięzcy
3 Ampert

Lect

Dio

Coil

Beetee Latier i nieznany zwycięzca
4 Urchin

Angler

Barba

Maritte

Nieznani zwycięzcy
5 Hychel

Fisser

Anion

Potena

Nieznani zwycięzcy
6 Miles

Atread

Wellie

Velo

Nieznani zwycięzcy
7 Bircher

Heartwood

Autumn

Ringina

Nieznani zwycięzcy
8 Wefton

Ripman

Notion

Alawna

Nieznani zwycięzcy
9 Ryan

Clayton

Kerna

Midge

Nieznani zwycięzcy
10 Buck

Stamp

Lannie

Peeler

Nieznani zwycięzcy
11 Hull

Tile

Chicory

Blossom

Nieznani zwycięzcy
12 Haymitch Abernathy (pierwotnie Woodbine Chance1 )

Wyatt Callow

Maysilee Donner

Louella McCoy2 (zastąpiona przez Lou Lou)

Mags Flanagan i Wiress
  • 1 Woodbine Chance został wylosowany wraz z Wyattem, Louellą i Maysilee. Po tym, jak jego imię zostało wywołane, Woodbine próbował uciec. Uciekł w pobliską uliczkę, jednak został postrzelony w głowę przez Strażnika Pokoju stacjonującego na dachu Pałacu Sprawiedliwości. Po jego śmierci Lenore Dove próbowała pocieszyć histeryczną matkę chłopaka, próbując wraz z nią odciągnąć jego ciało od dwóch Strażników Pokoju. Haymitch interweniował i został wybrany przez Drusillę Sickle jako zastępca martwego trybuta.
  • 2 Louella zginęła podczas Parady Trybutów. Została zastąpiona przez sobowtórkę - dziewczynkę, którą trybuci z Dystryktu 12 nazywali "Lou Lou".
  • Oznacza to, że Dystrykt 12 jest jedynym znanym dystryktem, w którym aż 6 trybutów zostało wybranych do walki w jednym roku Głodowych Igrzysk, a łączna liczba trybutów w 50. Głodowych Igrzyskach wyniosła tak naprawdę 50 zawodników, a nie 48.

Arena[]

Wygląd areny "zapierał dech w piersiach". Złoty Róg Obfitości znajdował się na środku malowniczej łąki pełnej kwiatów. Na niebie o lazurowym kolorze wśród białych, puszystych chmur latały świergoczące ptaki. Łąka rozciągała się na kilka metrów i z jednej strony kończyła się lasem, a z drugiej - zaśnieżoną górą, która potem okazała się aktywnym wulkanem. Jednak piękno areny stanowiło tylko pozór, ponieważ zjedzenie owoców, napicie się wody czy nawet powąchanie roślin, powodowało śmierć. Zwierzęta przebywające na arenie również były zabójcze. Jedynymi źródłami bezpiecznego jedzenia i picia na arenie były deszczówka i prowiant z Rogu Obfitości.

Zmiechy[]

  • Wiewiórki o złocistej sierści
  • Rażące prądem motyle
  • Lisy o pomarańczowej sierści
  • Biedronki, które najpierw wysysają krew, a następnie rosną i pękają, opryskując trybuta jego krwią
  • Ursony wielkości niedźwiedzi, które wydają dziecięce odgłosy i strzelają trującymi kolcami
  • Jaskraworóżowe wodne ptaki z długimi, ostrymi dziobami
  • Stada jeleni

Zajęte miejsca[]

  • Miejsce 1: Dystrykt 12: Haymitch Abernathy - zwycięzca.
  • Miejsce 2: Dystrykt 1: Silka Sharp - zabita przez własny topór, który odbił się o pole siłowe.
  • Miejsce 3: Dystrykt 6: Wellie - zabita przez Silkę, która odcięła jej głowę. W edytowanym montażu zajęła miejsce 4.
  • Miejsce 4: Dystrykt 12: Maysilee Donner - zmarła z powodu odniesionych obrażeń po ataku ptaków. W edytowanym montażu zajęła miejsce 5.
  • Miejsce 5: Dystrykt 4: Maritte - zaatakowana przez wiewórki-zmiechy. W edytowanym montażu zajęła miejsce 3.
  • Miejsce 6: Dystrykt 11: Hull - zaatakowany przez ursona, którego kolce były śmiercionośne.
  • Miejsca 7-8 - zaatakowani przez ursona, którego kolce były śmiercionośne.
  • Miejsca 9-10 - zabite przez Silkę i Maritte.
  • Miejsce 11: Dystrykt 1: Panache Barker - zabity przez Maysilee zatrutą strzałką.
  • Miejsce 12: Dystrykt 4: Barba - zmarła po tym, jak Haymitch dźgnął ją nożem w brzuch.
  • Miejsce 13: Dystrykt 4: Angler - zabity przez Haymitcha toporem.
  • Miejsca 14-25 - zabici podczas erupcji wulkanu.
  • Miejsce 26: Dystrykt 3: Ampert Latier - pożarty przez wiewórki-zmiechy.
  • Miejsce 27: Dystrykt 12: Lou Lou - zmarła po powąchaniu pysznogłówki.
  • Miejsce 28: Dystrykt 1: Loupe - zabity przez Maysilee zatrutą strzałką.
  • Miejsca 29-30 - otruci po zjedzeniu roślin z areny.
  • Miejsca 31-48 (dzień 1) - zabici w rzezi przy Rogu Obfitości. 1/3 została zabita przez Panache'a Barkera.
  • Miejsce 49: Dystrykt 12: Louella McCoy – wypadła z rydwanu podczas Parady Trybutów.
  • Miejsce 50: Dystrykt 12: Woodbine Chance – został postrzelony przez Strażników Pokoju podczas dożynek.

Ciekawostki[]

  • Igrzyska rozpoczęły się o godzinie 9.00.
  • Igrzyska rozpoczęły się 11 lipca i zakończyły 19 lipca. Jak wspomniano w Balladzie ptaków i węży dożynki miały miejsce 4 lipca, a po nich następował tydzień przygotowań w stolicy.
  • Haymitch jest drugim zwycięzcą z Dystryktu 12, pierwszym zwycięzcą płci męskiej w tym dystrykcie i pierwszym zwycięzcą od czterdziestu lat. Jest również jedynym zwycięzcą z Dystryktu 12, który musiał być mentorem trybutów.
  • Cały rozdział w W pierścieniu ognia został poświęcony opisowi 50. Głodowych Igrzysk, kiedy Katniss Everdeen i Peeta Mellark oglądali te i pozostałe igrzyska. Nie zostało to uwzględnione w adaptacji filmowej. Jak ujawniono we Wschodzie słońca w dniu dożynek, była to mocno zmontowana wersja stworzona przez Kapitol, a nie rzeczywisty przebieg wydarzeń.
  • W Drugim Ćwierćwieczu Poskromienia 18 z 48 osób zginęło w samej krwawej rzezi. Była to najkrwawsza rzeź w historii Głodowych Igrzysk.
  • To drugie igrzyska, w których wymieniono imiona wszystkich trybutów.
  • To jedyne znane igrzyska, w których dziecko zwycięzcy zostało wylosowane na trybuta. Jednak Katniss w oryginalnej trylogii stwierdziła, że takie rzeczy zdarzają się zbyt często, by można je było uznać za czysty przypadek.
  • Zarówno 50., jak i 75. Głodowe Igrzyska były częścią spisku rebeliantów, mającego na celu zniszczenie areny i przerwanie igrzysk.